کد خبر: ۴۴۵
تاریخ انتشار: ۰۱ شهريور ۱۳۹۱ - ۰۷:۰۰
آیین نامه بیمه های زندگی (تاریخ تصویب26/03/1353)

شورای عالی بیمه در اجرای بند ۵ ماده ۱۷ قانون تاسیس بیمه مركزی ایران و بیمه گری آیین نامه زیر را كه مشتمل بر ۴۵ ماده و ۶ تبصره است در جلسه مورخ ۲۶/۳/۱۳۵۳ تصویب نمود:
فصل اول – انواع بیمه های زندگی و نرخ حق بیمه آن
ماده ۱ – موسسات بیمه مكلفند كلیه بیمه نامه های زندگی خود را براساس مقررات این آیین نامه صادر نمایند.
ماده ۲ – نرخ حق بیمه انواع اصلی بیمه های زندگی ذیل بشرح مندرج در جداول پیوست این آیین نامه تعیین میگردد:
الف – بیمه های خطر فوت ساده زمانی .
ب – بیمه های تمام عمر .
ج – بیمه های مختلط خطر فوت و بشرط حیات.
تبصره – موسسات بیمه میتوانند جداول نرخ های بیمه های زندگی را خود براساس مبانی محاسبه جداول نرخهای پیوست این آیین نامه تنظیم و پس از تایید بیمه مركزی ایران به مورد اجرا بگذارند. بیمه مركزی ایران میتواند جداولی را تایید نماید كه نرخهای آن در بیمه های خطر فوت ساده زمانی بیش از ده درصد و در سایر انواع بیمه های زندگی بیش از ۵ درصد با نرخهای مندرج در جداول پیوست اختلاف نداشته باشد.
ماده ۳ – در صورتیكه موسسه بیمه بخواهد در انواع دیگری از بیمه های زندگی نیز فعالیت كند مكلف است موافقت بیمه مركزی ایران را در مورد نوع بیمه مورد نظر و همچنین تایید بیمه مركزی ایران را نسبت به مطابقت نرخهای آن با مبانی محاسبه نرخهای تعیین شده تحصیل نماید. بیمه مركزی ایران میتواند نرخهایی را تایید نماید كه با نرخهای حساب شده براساس مبانی محاسبه موضوع ماده ۴ در بیمه های خطر فوت ساده زمانی بیش از ده درصد و در سایر انواع بیمه های زندگی بیش از ۵ درصد احتلاف نداشته باشد.
ماده ۴- مبانی محاسبه نرخهای حق بیمه موضوع ماده ۲ این آیین نامه عبارتست از :
الف – جدول مرگ و میر پیوست .
ب – نرخ بهره ۶ درصد در سال .
ج – هزینه ها بترتیب زیر:
۱- برای بیمه های خطر فوت ساده زمانی انفرادی با حق بیمه سالانه ، ۱۰ درصد حق بیمه بعلاوه ۳ درهزار سرمایه .
۲- برای حق بیمه های خطر فوت ساده زمانی جمعی با حق بیمه سالانه ، ۵ درصد حق بیمه بعلاوه ۲ در هزار سرمایه .
۳- برای بقیه انواع بیمه های زندگی با حق بیمه سالانه ، سال اول ۳ درصد حق بیمه بعلاوه ۵/۴۳ درهزار سرمایه و سالهای بعد ۳ درصد حق بیمه بعلاوه ۵/۳ درهزار سرمایه.
۴- برای بقیه انواع بیمه های زندگی با حق بیمه یكجا ، ۴ درصد حق بیمه .
ماده ۵ – موسسات بیمه میتوانند در صورت تمایل بیمه گذار حق بیمه سالانه را به اقساط شش ماهه ، سه ماهه و یا ماهانه تبدیل نمایند. در اینصورت میتوانند حداكثر ۵ درصد حق بیمه برای اقساط ماهانه و ۳ درصد حق بیمه برای اقساط سه ماهه و ۲ درصد حق بیمه برای اقساط شش ماهه به عنوان بهره تقسیط دریافت دارند.
ماده ۶- موسسات بیمه باید قبل از صدور بیمه نامه از بیمه شده معاینه پزشكی به ترتیبی كه توسط بیمه مركزی ایران اعلام خواهد شد بعمل آورند . ترتیب معاینه پزشكی و حد سن و حد مبلغ بیمه برای معافیت از معاینه پزشكی و حداقل تعداد بیمه شده برای اینكه قرارداد جمعی تلقی شود توسط بیمه مركزی ایران تعیین و اعلام خواهد گردید.
ماده ۷ – هرگاه مبلغ بیمه در یك یا چند بیمه نامه صادره توسط یك یا چند شركت بیمه برای یك بیمه شده از ده میلیون ریال متجاوز باشد, موسسات بیمه باید پس از جلب نظر بیمه مركزی ایران صدور بیمه نامه مبادرت نمایند.
ماده ۸- هرگاه در بیمه نامه بیمه های زندگی تعهد پرداخت سرمایه اضافی در صورت فوت ناشی از حادثه پیش بینی شده باشد حق بیمه اضافی برای تعهد مذكور باید براساس حداقل ۲/۱ درهزار سرمایه اضافی در سال محاسبه و در بیمه نامه منعكس شود.
تبصره – قبول تعهد پرداخت سرمایه یا مستمری یا هزینه معالجات در صورت نقص عضو بیمه شده در بیمه نامه های زندگی ممنوع است و موسسات بیمه میتوانند اینگونه تعهدات را ضمن بیمه نامه حوادث قبول كنند.
فصل دوم – كارمزد بیمه های زندگی
ماده ۹ – كارمزد قابل پرداخت برای تحصیل انواع مختلف بیمه های زندگی بشرح زیر تعیین میشود:
الف – برای بیمه های خطر فوت ساده زمانی انفرادی با حق بیمه سالانه ، حداكثر ۱۰ درصد حق بیمه وصولی .
ب – برای بیمه های خطر فوت ساده زمانی جمعی با حق بیمه سالانه , حداكثر ۵ درصد حق بیمه وصولی .
ج – برای سایر انواع بیمه های زندگی با حق بیمه سالانه حداكثر ۷۵ درصد حق بیمه سال اول مشروط بر این كه از ۳۰ درهزار سرمایه تجاوز نكند. نصف این كارمزد پس از وصول حق بیمه سال اول و یك چهارم آن پس از وصول حق بیمه سال دوم و بقیه پس از وصول حق بیمه سال سوم قابل پرداخت است.
د- برای سایر انواع بیمه های زندگی با حق بیمه یكجا , حداكثر ۲ درصد حق بیمه .
ماده ۱۰ – حداكثر كارمزد قابل پرداخت به نمایندگان بیمه معادل صددرصد كارمزدهای معین شده در ماده ۹ و حداكثر كارمزد قابل پرداخت به دلالان رسمی بیمه معادل ۸۰ درصد آنست .
ماده ۱۱ – درصورتیكه كارمزد پرداختی به نمایندگان یا دلالان رسمی بیمه در مورد یك یا چند بیمه نامه كمتر از میزان كارمزد پیش بینی شده در ماده ۹ باشد موسسه بیمه میتواند از محل مابه التفاوت آن كارمزد تشویقی به نمایندگان خود یا دلالان رسمی بیمه به تناسب اهمیت بیمه هایی كه تحصیل كرده اند پرداخت نماید.
ماده ۱۲ – موسسات بیمه میتوانند جز در مورد بیمه های با حق بیمه یكجا حداكثر ۳ درصد حق بیمه را بابت هزینه وصول حق بیمه به نمایندگان بیمه و یا دلالان رسمی بیمه و یا مامورین وصول پرداخت نمایند.
ماده ۱۳ – هرگاه قرارداد بیمه زندگی جمعی از هر نوع توسط موسسه ای برای كاركنان و یا توسط شركت های تعاونی و یا سندیكاها برای اعضاء و یا توسط بانكها و موسسات اعتباری برای مشتریان خود امضاء و پرداخت حق بیمه آن (اعم از اینكه به حساب امضاء كننده و یا به حساب بیمه شدگان باشد) تقبل شده باشد ، موسسات بیمه میتوانندكارمزد موضوع ماده ۹ را به طرف قرارداد پرداخت نمایند و یا در صورت موافقت طرف قرارداد تا ۵ درصد تخفیف در حق بیمه هر یك از بیمه شدگان منظور نمایند.
ماده ۱۴– هرگاه قرارداد جمعی موضوع ماده ۱۳ شامل بیمه های خطر فوت ساده یك ساله باشد بیمه گر میتواند به ترتیبی كه در قرارداد معین میشود قسمتی از سود حاصل از قرارداد را به طرف قرارداد پرداخت نماید. سود قابل پرداخت از این بابت نباید از ۱۵ درصد جمع حق بیمه های دریافتی ضمن سال تجاوز كند.
ماده ۱۵ – كارمزد و هزینه وصول حق بیمه اضافی برای پرداخت سرمایه اضافی موضوع ماده ۸ مشمول مفاد مواد ۹ تا ۱۴ خواهد بود.
فصل سوم – مشاركت بیمه گذاران در منافع بیمه های زندگی
ماده ۱۶ – موسسات بیمه مكلفند در كلیه انواع بیمه های زندگی حز در بیمه های خطر فوت ساده زمانی و
بیمه های با حق بیمه یكجا كه براساس نرخ بهره بیش از ۶ درصد در سال محاسبه و صادر شده باشد بیمه گذاران بیمه های زندگی خود را در منافع حاصل از مجموع معاملات بیمه های مذكور سهیم نمایند.
ماده ۱۷ – منافع قابل تقسیم بین بیمه گذاران مشمول , حداقل ۷۵ درصد منافع حاصل از مجموع معاملات بیمه های زندگی هر سال میباشد و منافع حاصل از مجموع معاملات مذكور عبارتست از جمع اقلام بند (الف) پس از كسر جمع اقلام بند (ب ) بشرح زیر:
الف :
۱- ذخیره ریاضی در آخر سال مالی قبل .
۲- حق بیمه های دریافتی .
۳- كارمزد بیمه های اتكایی واگذاری .
۴- كارمزد بر منافع (مشاركت در سود) دریافتی بابت بیمه های اتكایی واگذاری .
۵- سهم بیمه گران اتكایی بابت بازخرید و سرمایه و مستمریها.
۶- بهره وامهای پرداختی به بیمه گذاران .
۷- خالص درآمد حاصل از سایر سرمایه گذاریها از محل ذخایر فنی موضوع ماده ۱۸ .
ب :
۱- كارمزد پرداختی .
۲- مبالغ پرداختی از بابت بازخرید و سرمایه و مستمریها.
۳- حق بیمه اتكایی واگذاری .
۴- ذخیره ریاضی در آخر سال مالی.
۵ - هزینه های عمومی بیمه گر حداكثر تا ۱۵ درصد حق بیمه های دریافتی كه شامل هزینه های وصول موضوع ماده ۱۲ و تبلیغات و ترویج و سایر هزینه های اداری نیز خواهد بود.
۶- بهره پرداختی به بیمه مركزی ایران موضوع وام ماده ۳۸ .
۷- سود قابل پرداخت در قراردادهای جمعی موضوع ماده ۱۴ .
ماده ۱۸ – خالص درآمد حاصل از سایر سرمایه گذاریهای از محل ذخایر فنی عبارت خواهد بود از :
الف – بهره سپرده ها، اوراق قرضه و اسناد خزانه و وامها باستثناء بهره وامهای پرداختی به بیمه گذاران بیمه های زندگی .
ب – سود سهام و سایر اوراق بهادار و اجاره بهاء مستغلات و نظایر آن .
ج – سود و زیان حاصل از فروش اموال منقول و غیر منقول خریداری شده از محل ذخایر فنی بیمه های زندگی.
تبصره – در صورتیكه به هر یك از انواع درآمدهای فوق هزینه ای تعلق بگیرد هزینه مزبور از اصل درآمد كسر خواهد شد.
ماده ۱۹ – هرگاه نرخ خالص درآمد حاصل از سرمایه گذاریهای از محل ذخایر فنی از ۱۲ درصد ذخایر مذكور , در سال تجاوز نماید مازاد ۱۲ درصد درآمد و همچنین درآمدهای ناشی از سرمایه گذاری مجدد آن در حساب ذخیره مشاركت در منافع باقی خواهد ماند تا در دوره های بعدی طبق دستور بیمه مركزی ایران تقسیم شود.
ماده ۲۰ – سهم هر یك از بیمه گذاران از منافع به نسبت ذخیره ریاضی بیمه نامه آنها یا براساس دیگری كه بیمه مركزی ایران تایید كند معین میشود.
ماده ۲۱ – هرگاه نرخ بهره منظور در محاسبه حق بیمه انواع مختلف بیمه های مشمول تقسیم منافع متفاوت باشد باید تفاوت نرخ بهره با كسب نظر بیمه مركزی ایران در سهم منافع هر یك از ییمه گذاران منظور شود.
ماده ۲۲ – موسسات بیمه باید پس از تعیین منافع قابل تقسیم در آخر هر سال منافع مزبور را بحساب ذخیره مشاركت در منافع منظور نمایند تا با منافع سالهای بعد یكجا تقسیم شود . فاصله بین دو بار تقسیم منافع حداكثر سه سال خواهد بود.
ماده ۲۳ – سهم هر یك از بیمه گذاران از منافع ، بابت حق بیمه یكجا ، برمبنای نرخهای مقرر در این
آیین نامه و بدون احتساب كارمزد محاسبه و برای افزایش سرمایه بیمه نامه آنان منظور خواهد شد.
فصل چهارم – حقوق بیمه گذاران نسبت به ذخیره ریاضی
ماده ۲۴ – در بیمه های مختلط خطر فوت و بشرط حیات و در بیمه های تمام عمر بیمه گذار میتواند پس از پرداخت لااقل حق بیمه دو سال تمام درخواست بازخرید بیمه نامه خود را بنماید و بیمه گر مكلف است ارزش ، بازخرید بیمه نامه را كه معادل ۹۰ درصد ذخیره ریاضی بیمه نامه پس از كسر هزینه های انجام شده است با رعایت شرایط بیمه نامه صادره پرداخت نماید.
تبصره – موسسات بیمه موظفند جدول بازخرید بیمه را به بیمه نامه های صادره ضمیمه نمایند. جدول مزبور بایستی معین نماید كه در صورت بازخرید بیمه نامه در انقضا هر سال از مدت بیمه چه مبلغ عاید بیمه گذار خواهد شد.
ماده ۲۵ – در صورتیكه ذینفع در بیمه نامه های زندگی بستانكار بیمه گذار باشد و این مطلب در بیمه نامه و یا ظهر آن تصریح شده باشد حق بازخرید بیمه نامه و همچنین دریافت وام از محل ذخیره ریاضی موكول به موافقت كتبی بستانكار است.
ماده۲۶ – بیمه گذار میتواند پس از پرداخت لااقل حق بیمه دو سا ل تمام تا ۹۰ درصد ارزش بازخرید
بیمه نامه درخواست وام نماید و بیمه گر متعهد بپرداخت آن است . ترتیب استرداد وام با توافق بین بیمه گر و بیمه گذار تعیین میشود.
ماده ۲۷ – نرخ بهره وام حداكثر ۱۰ درصد در سال است.
ماده ۲۸ – در انواع بیمه های زندگی كه بیمه نامه قابل بازخرید باشد هرگاه بیمه گذار پس از پرداخت لااقل حق بیمه دو سال تمام از پرداخت اقساط بعدی خودداری نماید, بیمه نامه با رعایت نرخهای مقرر و بدون احتساب كارمزد, تبدیل به بیمه نامه با سرمایه مخفف خواهد شد.
تبصره - موسسات بیمه موظفند جدولی به بیمه نامه های صادره ضمیمه نمایند كه میزان سرمایه مخفف بیمه نامه را برای هر سال از مدت بیمه معین كند.
فصل پنجم-تنظیم حسابهای بیمه های زندگی
ماده ۲۹ – موسسات بیمه موظند حسابهای معاملات بیمه های زندگی را از سایر حسابهای خود تفكیك نموده و دفاتر خود را به ترتیبی تنظیم نمایند كه كلیه اقلام مربوط به معاملات هر یك از انواع بیمه های زندگی به تفكیك مشخص شده باشد.
ماده ۳۰ – سرمایه گذاری از محل ذخایر فنی بیمه های زندگی بایستی در حسابها و ترازنامه شركت مشخص و از سایر سرمایه گذاریها تفكیك شود.
ماده ۳۱ – ذخیره ریاضی بیمه های زندگی براساس مبانی محاسبه نرخهای حق بیمه تعیین خواهد شد. در مواردی كه ذخیره ریاضی مذكور برای انجام تعهدات یك یا چند موسسه بیمه كافی نباشد بیمه مركزی ایران میتواند نرخ بهره منظور در محاسبه ذخیره ریاضی این موسسه یا موسسات را تقلیل دهد و مراتب را به شورای عالی بیمه گزارش نماید.
موسسه بیمه مكلف است نرخ تعیین شده توسط بیمه مركزی ایران را ملاك محاسبه قرار دهد .
فصل ششم – بیمه اتكایی اجباری
ماده ۳۲ – موسسات بیمه موظفند برای هر یك از انواع بیمه های زندگی صورتهای زیر را در اختیار بیمه مركزی ایران بگذارند:
الف – صورت بیمه نامه های صادره هر ماه .
ب – صورت تغییرات حاصله هر ماه در بیمه نامه های صادره .
ج – صورت بیمه نامه های مخفف و بازخرید شده هر ماه .
د- صورت بیمه نامه های مختومه بعلت انقضا مدت بیمه نامه یا فوت بیمه شده و یا ابطال بیمه نامه .
ترتیب تنظیم این صورتها را بیمه مركزی ایران معین خواهد كرد.
ماده ۳۳ – بیمه مركزی ایران میتواند رونوشت كلیه بیمه نامه های صادره بیمه های زندگی را از موسسات بیمه بخواهد.
ماده ۳۴ – حق بیمه اتكایی اجباری معادل ۵۰ درصد حق بیمه سالانه بیمه های زندگی است و هرگاه موسسه بیمه ای , بیمه نامه زندگی با نرخی كمتر از نرخهای مقرر در این آیین نامه صادر نماید حق بیمه اتكایی براساس نرخ تعیین شده در این ماده , در صورتحساب بیمه اتكایی اجباری منظور خواهد شد.
ماده ۳۵ – كارمزد بیمه اتكایی اجباری برای انواع مختلف بیمه های زندگی و برای بیمه نامه های صادره از اول مهرماه ۱۳۵۰ بشرح زیر تعیین میگردد:
الف-برای بیمه های خطرفوت ساده زمانی اعم از انفرادی یاجمعی با حق بیمه سالانه ۱۵ درصد حق بیمه در سال
ب – برای سایر انواع بیمه های زندگی با حق بیمه سالانه در سال اول ۹۰ درصد حق بیمه مشروط بر این كه از ۳۶ درهزار سرمایه تجاوز نكند. نصف این كارمزد در سال اول و یك چهارم آن در سال دوم و بقیه در سال سوم بیمه قابل پرداخت است. كارمزد این نوع بیمه ها از سال دوم به بعد ۶ درصد حق بیمه در سال خواهد بود.
ج – برای سایر انواع بیمه های زندگی با حق بیمه یكجا ۳ درصد حق بیمه
ماده ۳۶ – صورتحساب بیمه اتكایی اجباری هر سه ماه یكبار توسط بیمه مركزی ایران تنظیم میشود. در این صورت حسابها سهم بیمه مركزی ایران بابت بازخرید, فوت , انقضا مدت بیمه نامه ها و حق بیمه و كارمزد اتكایی بیمه های صادره ظرف آن سه ماه و همچنین حق بیمه سالانه و كارمزد اتكایی اجباری بیمه نامه های موعد رسیده صادره سالهای قبل و حق بیمه های مربوط به الحاقیه های صادره و كارمزد اتكایی اجباری آن منظور خواهد شدو ممكن است در صورت موافقت بیمه مركزی ایران صورتحساب اتكایی اجباری توسط موسسه بیمه واگذارنده تنظیم شود.
ماده ۳۷ – موسسات بیمه واگذارنده و همچنین بیمه مركزی ایران موظفند ظرف یكماه از تاریخ ارسال صورتحساب به پرداخت بدهی خود اقدام كنند. تأخیر بیش از یكماه در پرداخت بدهی موجب تعلق بهره با نرخ ۸ درصد در سال خواهد شد.
ماده ۳۸ – بیمه مركزی ایران در صورت درخواست موسسه بیمه واگذارنده هر سال تا ۵۵ درصد جمع مانده بدهی بیمه گذاران در آخر سال قبل را بابت وامهایی كه با رعایت شرایط بیمه نامه های صادره از اول مهرماه ۱۳۵۰ دریافت داشته اند از محل ذخیره ریاضی این بیمه نامه ها بعنوان وام با بهره ۸ درصد در سال در اختیار موسسه بیمه مزبور خواهد گذاشت . بهره مزبور برای هر سه ماه , در صورتحساب مربوط به همان سه ماه منظور خواهد شد.
ماده ۳۹ – بیمه مركزی ایران بعد از پایان هر سال ۷۵ درصد منافعی را كه از معاملات اتكایی اجباری بیمه های زندگی هر یك از موسسات بیمه تحصیل میكند به این موسسات پرداخت خواهد كرد.
ماده ۴۰ – ترتیب محاسبه منافع موضوع ماده ۳۹ عبارتست از جمع اقلام بند (الف) پس از كسر جمع اقلام بند (ب ) به شرح زیر:
الف :
۱- ذخیره ریاضی در آخر سال مالی قبل .
۲- حق بیمه های اتكایی اجباری .
۳- بهره وام موضوع ماده ۳۸.
۴- درآمد حاصل از سایر سرمایه گذاریهای از محل ذخایر فنی .
ب :
۱- كارمزد اتكایی اجباری .
۲- سهم بیمه مركزی ایران بابت بازخرید , فوت و انقضا مدت بیمه نامه ها.
۳- ذخیره ریاضی در آخر سال مالی .
۴- هزینه اداری معادل ۵ درصد حق بیمه های اتكایی اجباری .
۵- زیان سالهای قبل .
تبصره – درآمد حاصل از سایر سرمایه گذاریهای از محل ذخایر فنی مذكور در این ماده عبارتست از حاصل ضرب بندهای (الف) و (ب) زیر:
الف – تفاوت ذخیره ریاضی درآخر سال مالی قبل با مانده وام پرداخت شده به موسسه بیمه واگذارنده در آخر سال مذكور .
ب – نرخ خالص درآمد حاصل از سایر سرمایه گذاریهای موسسه بیمه واگذارنده موضوع ماده ۱۸ كه با رعایت ماده ۱۹ بین بیمه گذاران آن موسسه تقسیم میشود.
فصل هفتم – بیمه اتكایی اختیاری
ماده ۴۱ – موسسات بیمه در صورتی میتوانند در مورد انواع بیمه های زندگی واگذاری اتكایی به خارج از كشور انجام دهند كه لزوم واگذاری مزبور مورد تایید بیمه مركزی ایران باشد.
ماده ۴۲ – بیمه مركزی ایران میتواند واگذاری اتكایی به خارج از كشور را فقط در موارد زیر تایید نماید:
الف – در صورتیكه جمع سرمایه بیمه برای خطر فوت یك نفر بیمه شده ضمن یك یا چند بیمه نامه از مبلغ ده میلیون ریال متجاوز باشد نسبت به مبلغ مازاد.
ب – در صورتیكه وضع سلامت بیمه شده در معاینه پزشكی غیر عادی و مشمول حق بیمه اضافی تشخیص داده شود.
ماده ۴۳ – در صورتیكه واگذاری اتكایی در مورد بیمه نامه های زندگی تا ده میلیون ریال برای موسسه بیمه ای در داخل كشور امكان پذیر نباشد بیمه مركزی ایران با رعایت شرایط معمول در واگذاری بیمه های اتكایی اختیاری موظف به قبول آن است .
ماده ۴۴ – موسسات بیمه مكلفند واگذاریهای اتكایی مربوط به بیمه نامه های زندگی صادره از اول فروردین ماه ۱۳۵۴ و همچنین بیمه نامه های صادره قبل از تاریخ مذكور را كه به موجب قراردادهای اتكایی از نوع حق بیمه خطر منعقده قبل از اول سال ۱۳۵۳ واگذار میشود با مفاد مواد ۴۳ و ۴۴ و ۴۵ این آیین نامه تطبیق دهند. موسسات بیمه میتوانند در مورد بیمه نامه های صادره تا پایان سال ۱۳۵۳ كه به موجب قراردادهای اتكایی غیر از نوع حق بیمه خطر واگذار میشود این واگذاری اتكایی به خارج را با رعایت شرایط قراردادهای منعقده ادامه دهند.
ماده ۴۵ – مقررات این آیین نامه جز در مواردی كه مبدأ دیگری برای آن تعیین شده است از اول مرداد ماه ۱۳۵۳ لازم الاجرا است.

آیین نامه شماره ۱/۱۳
درتاریخ ۱۴/۷/۸۲ ملغی شده و۷/۱۳ جایگزین آن شده است
شورایعالی بیمه در جلسه مورخ ۲۸/۸/۱۳۵۳ تصویب نمود:
یك – به ردیف ۱ بند (ح) از ماده چهار آیین نامه بیمه های زندگی عبارت زیر اضافه شود:
برای بیمه های خطر فوت ساده زمانی انفرادی با حق بیمه یكجا ۳ درهزار سرمایه .
دو – به ردیف ۲ بند (ج) از ماده چهار آیین نامه بیمه های زندگی عبارت زیر اضافه شود:
برای بیمه های خطر فوت ساده زمانی جمعی با حق بیمه یكجا ۲ درهزار سرمایه .
سه – تبصره زیر به آخر ماده چهار آیین نامه بیمه های زندگی اضافه شود:
تبصره –موسسه بیمه میتواند در صورتیكه تعداد بیمه شده در بیمه های خطر فوت ساده زمانی جمعی لااقل پنج هزار نفر باشد هزینه منظور در محاسبه نرخ حق بیمه این بیمه ها را حداكثر به یك و نیم در هزارسرمایه و در صورتیكه تعداد بیمه شده در این بیمه ها لااقل بیست هزار نفر باشد, هزینه مزبور را حداكثر به یك درهزار سرمایه تقلیل دهد.
 

آیین نامه شماره ۲/۱۳
درتاریخ ۱۴/۷/۸۲ ملغی شده و۷/۱۳ جایگزین آن شده است

شورایعالی بیمه در جلسه مورخ ۱۱/۲/۲۵۳۵ تصویب نمود ردیف ۵ بند ب ماده ۱۷ آیین نامه شماره ۱۳ به صورت زیر اصلاح و ردیف ۷ بند ب ماده مذكور حذف و ردیف ۷ زیر جایگزین آن گردد:
۵- هزینه های عمومی بیمه گر حداكثر ۱۵ درصد حق بیمه های دریافتی كه شامل هزینه های وصول موضوع ماده ۱۲ نیز خواهد بود.
۷- هزینه های مربوط به آموزش بازاریاب و تبلیغ و ترویج بیمه های زندگی حداكثر ۲۰ درصد حق بیمه وصولی مربوط به حق بیمه سال اول بیمه نامه های صادره هر سال منظور خواهد شد.
- همچنین در ماده هفده آیین نامه شماره ۱۳ بعد از عبارت " منافع قابل تقسیم بین بیمه گذاران مشمول " عبارت ",موضوع ماده ۱۶ " اضافه شود.

آیین نامه شماره ۳/۱۳
درتاریخ ۱۴/۷/۸۲ ملغی شده و۷/۱۳ جایگزین آن شده است

شورایعالی بیمه در جلسه مورخ ۲۸/۱۱/۱۳۵۸ تصویب كرد كه بندهای ب و ج از ماده ۱۸ آیین نامه شماره ۱۳ حذف و به جای آن بند ب به صورت زیر اضافه شود.
ب – معادل بهره اوراق قرضه پنج ساله .

آیین نامه شماره ۴/۱۳
مكمل آیین نامه شماره ۱۳

شورای عالی بیمه در اجرای بندهای ۴ و ۵ ماده ۱۷ قانون تاسیس بیمه مركزی ایران و بیمه گری در جلسه مورخ ۲/۹/۱۳۷۱ تصویب نمود ماده ۹ و بندهای الف , ب , ج و د آن از فصل دوم آیین نامه شماره ۱۳ حذف و با اصلاحاتی به عنوان فصل دوم آیین نامه كارمزد (با شماره ۲۹ ) افزوده گردد.

آیین نامه شماره ۵/۱۳
اصلاح ماده ۳۷ آئین نامه شماره ۱۳

شورایعالی بیمه در جلسه مورخ ۲۱/۱۰/۱۳۷۱ تصویب نمود كه ماده ۳۷ آیین نامه شماره ۱۳ به شرح زیر اصلاح گردد:
ماده ۳۷- موسسات بیمه واگذارنده و بیمه مركزی ایران موظفند حداكثر ظرف مدت یك ماه از تاریخ دریافت صورتحساب نسبت به تسویه بدهی خود اقدام نمایند. در غیر اینصورت كارمزد های بیمه اتكایی اجباری مصوب قطعیت نخواهد یافت و هر ماه تاخیر در تسویه بدهی از سوی بیمه مركزی ایران و موسسات واگذارنده به ترتیب موجب افزایش یا كاهش كارمزدهای مصوب به میزان دو درصد مانده صورتحساب خواهد شد.
تبصره ۱- اختلاف حساب تا ده درصد مانده بدهی موجب عدم پرداخت مانده صورتحساب نبوده و اینگونه موارد پس از قطعیت در اولین صورتحساب سه ماهه منظور می گردد.
وجود اختلاف حساب به هر حال موجب عدم پرداخت آن میزان از بدهی كه مورد توافق بدهكار است نمیباشد.
تبصره ۲- افزایش یا كاهش مندرج در این ماده در محاسبات مشاركت در منافع منظور نخواهد شد.

آیین نامه شماره ۶/۱۳
مكمل آیین نامه شماره ۱۳

شورایعالی بیمه در اجرای ماده ۷۲ قانون تاسیس بیمه مركزی ایران و بیمه گری در جلسه مورخ ۲۲/۸/۱۳۷۴ تصویب نمود:
كارمزد اتكایی اجباری برای انواع مختلف بیمه های زندگی موضوع بندهای الف و ب ماده سی و پنج آیین نامه شماره ۱۳ به میزان ۳ واحد تقلیل می یابد.
این مصوبه از تاریخ ۱/۷/۱۳۷۴ جاری خواهد بود.

آئین‎ نامه شماره ۷/۱۳
مكمل آیین‏ نامه بیمه ‎های زندگی (شماره ۱۳)
جایگزین آیین نامه های ۱/۱۳ -۲/۱۳-۳/۱۳ شده است

شورای عالی بیمه در اجرای بند ۵ ماده ۱۷ قانون تاسیس بیمه مركزی ایران و بیمه‏ گری در جلسه مورخ ۱۴/۱۱/۱۳۸۲ تصویب نمود:
الف) آئین نامه ‏های شماره ۱/۱۳، ۲/۱۳ و ۳/۱۳ (مكمل‏ های آئین نامه بیمه ‏های زندگی) لغو شود.
ب) مواد چهار، پنج، شانزده، هفده، بیست و هفت ، سی و هشت آئین نامه بیمه‏ های زندگی (شماره ۱۳) به شرح زیر اصلاح شود:
ماده چهار. مبانی محاسبه نرخ های بیمه موضوع ماده ۲ این آیین نامه عبارتست از:
الف : جدول مرگ و میر TD۱۹۸۸-۱۹۹۰ به شرح پیوست.
ب : حداكثر نرخ بهره فنی در بیمه ‏نامه‏ های با مدت حداكثر ده سال پانزده درصد و در بیمه‎ نامه ‏های با مدت بیش از ده سال، پانزده درصد برای ده سال اول و ده درصد برای مدت مازاد بر ده سال.
ج : حداقل هزینه‏ ها به ترتیب زیر:
۱. برای بیمه ‏های خطر فوت ساده زمانی انفرادی:
۱/۱- با حق بیمه سالانه: ده درصد حق بیمه به اضافه دو در هزار سرمایه
۲/۱- با حق بیمه یكجا: سه در هزار سرمایه.
۲. برای بیمه ‏های خطر فوت ساده زمانی گروهی:
۱/۲. با حق بیمه سالانه: پنج درصد حق بیمه هر سال به اضافه یك در هزار سرمایه.
۲/۲. با حق بیمه یكجا: دو در هزار سرمایه
۳. برای انواع دیگر بیمه‏ های زندگی:
۱/۳. با حق بیمه سالانه: در سال اول سه درصد حق‎ بیمه به اضافه چهل و دو در هزار سرمایه در ‏سال‏های بعد سه‏ درصد حق‏ بیمه به علاوه دو در هزار سرمایه.
۲/۳. با حق بیمه یكجا: چهار درصد حق بیمه.
تبصره: در صورتیكه تعداد بیمه شده در بیمه‏ های خطر فوت ساده زمانی گروهی حداقل پنج هزار نفر باشد حداقل هزینه معادل هفتاد و پنج صدم در هزار سرمایه و در صورتیكه تعداد بیمه شده در این بیمه ‏ها حداقل بیست هزار نفر باشد حداقل هزینه معادل نیم در هزار سرمایه منظورمی‎شود.
ماده پنج. مؤسسه بیمه می‏تواند در صورت تمایل بیمه‏ گذار حق بیمه سالانه را در اقساط شش ماهه، سه ماهه و یا ماهانه دریافت نماید. در این صورت در بیمه نامه های با نرخ بهره فنی ۱۰ درصد در سال به ترتیب برای مدت‏های فوق حداقل ۸/۲، ۴ و ۵ درصد و در بیمه نامه ‏های با نرخ بهره فنی ۱۵ درصد در سال به ترتیب حداقل ۴، ۸/۵ و ۷ درصد به عنوان سود تقسیط و هزینه خدمات به حق بیمه سالانه اضافه می شود.
ماده شانزده. مؤسسات بیمه مكلفند در انواع بیمه ‏های زندگی جز در بیمه های خطر فوت زمانی و بیمه ‏های با حق بیمه یكجا كه بر اساس نرخ بهره بیش از ده درصد در سال محاسبه و صادر شده باشد بیمه گذاران بیمه ‏های زندگی خود را در منافع حاصل از مجموع معاملات بیمه‎ های مذكور سهیم نمایند.
ماده هفده. منافع قابل تقسیم بین بیمه گذاران موضوع ماده ۱۶ حداقل هشتادوپنج درصد منافع حاصل از مجموع معاملات بیمه‏ های زندگی هر سال می‏باشد و منافع حاصل از مجموع معاملات مذكور عبارتست از جمع اقلام بند (الف) پس از كسر جمع اقلام بند (ب) به شرح زیر:

الف:
۱. ذخیره ریاضی در آخر سال مالی قبل .
۲. حق بیمه های دریافتی.
۳. كارمزد بیمه های اتكایی واگذاری.
۴. كارمزد بر منافع (مشاركت در سود) دریافتی بابت بیمه های اتكایی واگذاری.
۵. سهم بیمه گران اتكایی بابت بازخرید و سرمایه و مستمریها.
۶. بهرهوامهای پرداختی به بیمه گذاران
۷. خالص درآمد حاصل از سایر سرمایه‏ گذاری‏های از محل ذخایر فنی‏ موضوع ماده ‏هجده.
ب :
۱. كارمزد پرداختی
۲. مبالغ پرداختی از بابت بازخرید و سرمایه و مستمریها.
۳. حق بیمه اتكایی واگذاری.
۴. ذخیره ریاضی در آخر سال مالی.
۵. هزینه‏ های عمومی بیمه‏ گر حداكثر ۱۵ درصد حق بیمه ‏های دریافتی كه شامل هزینه ‎های وصول موضوع ماده ۱۲ نیز خواهد بود.
۶. بهره پرداختی به بیمه مركزی ایران موضوع وام ماده ۳۸.
۷. هزینه‎ های آموزش بازاریاب و تبلیغ و ترویج بیمه‏ های زندگی حداكثر بیست درصد حق بیمه وصولی سال اول
ماده بیست و هفت. نرخ بهره وام چهار درصد بیشتر از نرخ بهره فنی مورد محاسبه حق بیمه خواهد بود، نحوه اعمال آن نیز مشابه اعمال نرخ بهره فنی می‏باشد.
ماده سی و هشت. بیمه مركزی ایران در صورت درخواست مؤسسه بیمه واگذارنده هر سال تا ۵۵ درصد جمع مانده بدهی بیمه‎ گذاران در آخر سال قبل را بابت وام‏هایی كه با رعایت شرایط بیمه نامه ‏های صادره دریافت داشته اند از محل ذخیره ریاضی این بیمه نامه ‏ها به عنوان وام با نرخ بهره معادل نرخ بهره وام پرداختی به بیمه‎ گذار در اختیار مؤسسه بیمه مزبور خواهد گذاشت. بهره مزبور برای هر سه ماه در صورتحساب مربوط به همان سه ماه منظور خواهد شد.
مبلغ بیمه مندرج در مواد هفت، چهل و دو و چهل و سه آیین‎ نامه مزبور از «ده میلیون ریال» به «یك میلیارد ریال» افزایش یابد.

نام:
ایمیل:
* نظر: