کد خبر: ۴۹۴
تاریخ انتشار: ۳۱ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۰:۴۴
شرایط عمومی بیمه وجوه در صندوق

شـورای عالـی بیمـه در اجرای بند۳ ماده ۱۷ قانون تأسیس بیمه مركزی جمهوری اسلامـی ایران و بیمه­گـری و به منظور:
· ساماندهی، ضابطه‌مند نمودن و استاندارد سازی بیمه وجوه در صندوق و وجوه در راه
· نظارت بر عرضه بیمه وجوه در صندوق و وجوه در راه
· تامین حقوق بیمه‌گذاران وجوه در صندوق و وجوه در راه
· تبیین و تعیین حقوق و تكالیف بیمه گذار و بیمه‌گر رشته بیمه‌ای وجوه در صندوق و وجوه در راه
در جلسه مورخ ۱۹/۸/۱۳۸۹، «شرایط عمومی بیمه وجوه در صندوق و وجوه در راه (در حال حمل)» را در شش فصل، نوزده ماده و یك تبصره به شرح زیر تصویب نمود:
فصل اول: كلیات
ماده ۱- اساس قرارداد: این بیمه‌نامه براساس قانون بیمه مصوب اردیبهشت ماه ۱۳۱۶، قوانین و مقررات بیمه، عرف بیمه‌گری و پیشنهاد كتبی مورخ ... بیمه‌گذار (جزء لاینفك بیمه‌نامه) تنظیم شده است. بخشی از پیشنهاد كتبی بیمه‌گذار كه مورد قبول بیمه‌گر نبوده و هم‌زمان با صدور بیمه‌نامه یا قبل از آن به‌صورت‌کتبی به بیمه‌گذار اعلام شده است، جزء تعهدات بیمه‌گر نیست.
ماده ۲- تعاریف و اصطلاحات: این اصطلاحات صرف‌نظر از هر معنی و مفهوم دیگری كه ممكن است داشته باشند، در این قرارداد با تعریف مقابل آن به‌كار‌رفته‌اند:
۱-۲- بیمه‌گر: شركت بیمه‌ای كه مشخصات آن در بیمه‌نامه درج شده است و در ازای دریافت حق‌بیمه، جبران خسارت احتمالی را طبق شرایط مقرر در این بیمه‌نامه بر‌عهده‌می‌­گیرد.
۲-۲- بیمه‌گذار: هر شخص حقیقی یا حقوقی كه قرارداد بیمه را با بیمه‌گر منعقد كرده و متعهد پرداخت حق‌بیمه است.
۳-۲- ذی‌نفع: بیمه‌گذار یا هر شخص حقیقی یا حقوقی كه بیمه‌گذار تعیین كرده و در تمام یا قسمتی از مورد بیمه نفع داشته است و بر‌اساس مندرجات بیمه‌نامه، تمام یا بخشی از خسارت به وی پرداخت می‌شود.
۴-۲- حق‌بیمه: وجهی كه بیمه‌گذار در مقابل تعهدات بیمه‌گر می‌پردازد و انجام تعهدات بیمه‌گر منوط‌به پرداخت حق‌بیمه به‌نحوی است كه در بیمه‌نامه توافق شده است.
۵-۲- مدت بیمه: یك‌سال شمسی است كه شروع و انقضای آن در شرایط خصوصی بیمه‌نامه مشخص می‌شود. درهرحال پایان مدت قرارداد در صورت نبودن شرط خلاف،‌ تاریخ انقضای مندرج در بیمه‌نامه است.
۶-۲- شرایط اعتبار بیمه‌نامه: اعتبار بیمه‌نامه منوط‌به پرداخت حق‌بیمه مقرر، به‌ترتیبی است كه در شرایط خصوصی بیمه‌نامه مشخص شده است.
۷-۲- فرانشیز: بخشی از هر خسارت كه به عهده بیمه‌گذار است و میزان آن در شرایط خصوصی تعیین می‌‌شود.
۸-۲- وجوه: شامل پول (اسكناس‌ها و مسكوكات رایج داخلی و خارجی)، انواع شمش و سكه (طلا و نقره)، انواع چك‌های بانكی تضمین‌شده، انواع اوراق بهادار (اوراق مشاركت، اوراق قرضه دولتی، اوراق سهام، گواهی سپرده و ...)، ‌تمبر، سفته‌ها و برات‌های تمبر‌شده و تحریر‌شده و چك‌های واگذاری مشتریان می‌شود.
۹-۲- محل موضوع بیمه : قسمت داخلی هر ساختمان كه نشانی و مشخصات آن در شرایط خصوصی و فرم پیشنهاد بیمه‌نامه درج شده است و برای نگهداری یا تبادل وجوه در صندوق در اختیار بیمه‌گذار قرار دارد.
۱۰-۲- وجوه در صندوق: تمامی وجوهی كه در محل موضوع بیمه در گاوصندوق‌(ها)یی كه در شرایط خصوصی و فرم پیشنهاد بیمه‌نامه تعیین‌شده نگهداری می‌شوند و یا وجوه روی پیشخوان بیمه‌گذار كه توسط مشتری به تحویل‌دار مربوطه تحویل شده است. وجوه موجود در دستگاه‌های خودپرداز(ATM) داخل بانك‌ها نیز جزء مصادیق وجوه در صندوق محسوب می‌شوند.
۱۱-۲- مدت زمان حمل وجوه: فاصله زمانی كه به‌محض دریافت وجوه توسط حامل شروع می‌شود و به‌محض تحویل در مقصد به صندوقدار و یا هر شخص دیگری كه در شرایط خصوصی و فرم پیشنهاد تعیین‌شده، پایان می‌یابد.
۱۲-۲- وجوه در راه: تمامی وجوهی كه در مدت زمان حمل توسط وسایل نقلیه معین ودر مسیرهای اعلام شده در شرایط خصوصی و فرم پیشنهادحمل می‌شوند.
ماده ۳- موضوع بیمه: بیمه وجوه در صندوق و یا وجوه در راه به شرح مندرج در شرایط عمومی و خصوصی و فرم پیشنهاد بیمه‌نامه كه بر‌اساس آن بیمه‌گر متعهد می‌شود در ازای انجام وظایف بیمه‌گذار و در صورت تحقق خطرات بیمه‌شده، خسارات وارده به بیمه‌گذار یا ذی‌نفع را جبران کند.
فصل دوم: خطرات وحوادث تحت پوشش
ماده ۴- خطرات و حوادث تحت پوشش برای وجوه در صندوق و وجوه در راه به شرح زیر است:
۱-۴- سرقت مسلحانه و غیر‌مسلحانه با شكست حرز؛
۲-۴- آتش‌سوزی، انفجار و صاعقه؛
۳-۴- تصادف و یا تصرف وسیله نقلیه حامل وجوه؛
۴-۴- تصادف و تصادم شناورهای دریایی و كشتی و غرق آن‌ها و دزدی دریایی و سوانح مربوط‌به قطار و هواپیماهای حامل وجوه و هواپیماربایی.
فصل سوم: استثنائات
ماده ۵- خسارت‌های ناشی از حوادث و خطرات زیر تحت پوشش این بیمه‌نامه نیست؛‌ مگر آنكه در بیمه‌نامه یا الحاقیه‌ آن به‌نحو دیگری توافق شده باشد:
۱-۵- اعتصاب، شورش، اغتشاش و بلوا؛
۲-۵- جنگ (اعم از اینكه اعلام شده یا نشده باشد)، عملیات خصمانه و انقلاب؛
۳-۵- زلزله، سیل، طوفان و طغیان رودخانه‌ها؛
۴- ۵- حمل وجوه در خارج از قلمرو جغرافیایی جمهوری اسلامی ایران؛
۵-۵- وجوه موجود در دستگاه‌های خود پرداز(ATM )خارج از محل موضوع بیمه.
ماده ۶- جبران خسارت در این موارد در تعهد بیمه‌گر نخواهد بود:
۱-۶- خسارات مستقیم یا غیرمستقیم ناشی از تشعشات اتمی و رادیواكتیو؛
۲-۶- عدم‌صداقت و امانت بیمه‌گذار، ذی‌نفع، كاركنان وی و همچنین تبانی بیمه‌گذار، كاركنان و یا اختلاس؛
۳-۶- اشتباهات دفتری، حسابداری و كامپیوتری (عمدی و سهوی)؛
۴-۶- خسارات وارده به دفاتر حسابداری، اسناد و صورت‌‌حساب‌های مالی؛
۵-۶- مصادره، توقیف، ضبط و تخریب به امر مقامات دولتی؛
۶-۶- عدم‌النفع؛
۷-۶- نگهداری وجوه در محل‌هایی غیر از آنچه در شرایط خصوصی و فرم پیشنهاد تعیین شده است؛
۸-۶- به‌جاماندن كلید(ها) و یا برگه‌های حاوی شماره رمز گاوصندوق(ها) در محل قرار‌گرفتن گاوصندوق(ها)؛
۹-۶- بدون نگهبان و حفاظ گذاشتن وجوه در راه در وسیله حمل؛
۱۰-۶- حمل وجوه با روش‌ها و وسایل نقلیه‌ای غیر از موارد مندرج در شرایط خصوصی و فرم پیشنهاد؛
۱۱-۶- سرقت وجوه از روی پیشخوان قبل از تحویل آن به تحویل‌دار و یا بعد از تحویل به مشتری؛
۱۲-۶- هك‌كردن یا سرقت اینترنتی؛
۱۳-۶- محتویات صندوق امانات؛
۱۴-۶- خسارت وارده به محل موضوع بیمه.
فصل چهارم: وظایف و تعهدات بیمه‌گذار
ماده ۷- رعایت اصل حد اعلای حسن نیت: بیمه‌گذار مكلف است پرسش‌‌های كتبی بیمه‌گر را با دقت و صداقت و به‌طور‌كامل پاسخ دهد. هرگاه بیمه‌گذار در پاسخ به پرسش‌های بیمه‌گر عمداً از اظهار مطلبی خودداری کند و یا اظهارات خلاف واقع نماید، به‌نحوی‌كه مطالب اظهار‌نشده یا اظهارات خلاف واقع، موضوع خطر را تغییر دهد و یا از اهمیت آن در نظر بیمه‌گر بكاهد، قرارداد بیمه از تاریخ انعقاد، باطل و بلااثر خواهد بود؛ حتی اگر مطلبی كه كتمان شده یا بر خلاف واقع اظهار شده است، هیچ‌گونه تأثیری در وقوع حادثه نداشته باشد. در‌این‌صورت علاوه بر آنكه وجوه پرداختی بیمه‌گذار به وی مسترد نخواهد شد، بلکه بیمه‌گر می‌تواند اقساط معوق حق‌بیمه تا آن تاریخ را نیز از وی مطالبه کند.
ماده ۸- اعلام تشدید خطر: هرگاه بیمه‌گذار در نتیجه عمل خود خطری را كه به مناسبت آن عقد بیمه منعقد شده است، تشدید كند یا یكی از كیفیت‌ها یا وضعیت موضوع بیمه را ‌ طوری تغییر دهد كه اگر وضعیت مزبور قبل از قرارداد موجود بود، بیمه‌گر حاضر به انعقاد قرارداد با شرایط مذكور در قرارداد نمی‌شد باید بیمه‌گر را بلافاصله از آن مطلع كند. اگر تشدید خطر یا تغییر وضعیت موضوع بیمه در نتیجه عمل بیمه‌گذار نباشد، مشارالیه باید مراتب را در ظرف ده روز از تاریخ اطلاع خود به‌صورت‌رسمی به بیمه‌گر اعلام كند. در هر دو مورد ذکر‌شده، بیمه‌گر حق دارد اضافه حق‌بیمه را معین کرده و به بیمه‌گذار پیشنهاد كند و در‌صورتی‌كه بیمه‌گذار حاضر به قبول و پرداخت آن نشود، قرارداد را فسخ كند و اگر تشدید خطر در نتیجه عمل خود بیمه‌گذار باشد خسارات وارده را نیز از مجرای محاكم عمومی از او مطالبه كند. در‌صورتی‌كه بیمه‌گر پس از اطلاع از تشدید خطر به‌نحوی از انحا رضایت به بقای قرارداد داده باشد ـ به‌عنوان‌مثال اقساطی از وجه بیمه را پس از اطلاع از مراتب از بیمه‌گذار قبول كرده یا خسارت بعد از وقوع حادثه به او پرداخته باشد ـ دیگر نمی‌تواند به مراتب مذكور استناد كند. وصول اقساط حق‌بیمه بعد از اطلاع از تشدید خطر یا پرداخت خسارت پس از وقوع حادثه و نحوه آن دلیل ‌بر ‌رضایت بیمه‌گر به بقای قرارداد است.
ماده ۹-اعلام خسارت: بیمه‌گذار موظف است به محض اطلاع از وقوع هرگونه حادثه مشمول بیمه، مراتب را بلافاصله به بیمه‌گر و مقامات انتظامی و قضایی (جهت اخذ گزارش نیروی انتظامی و یا دستور مقام قضایی) اطلاع داده و طرح شكایت کند وكلیه اسناد و مدارك مربوط‌به وقوع حادثه و میزان خسارت وارده را تهیه کند و حداكثر ظرف مدت پنج روز كاری از تاریخ اطلاع از وقوع حادثه یا خسارت به یكی از مراكز پرداخت خسارت بیمه‌گر مراجعه و به‌صورت‌کتبی وقوع حادثه را اعلام نماید و یا مراتب را ظرف مدت مذكور از طریق پست سفارشی به اطلاع بیمه‌گر برساند و هرگونه مدارک درخواستی بیمه‌گر را از قبیل دفاتر مالی و حسابداری در اختیار وی قرار دهد.
ماده ۱۰- بیمه‌گذار موظف است:
۱-۱۰- كلیه احتیاط‌های لازم و معمول را در نگهداری و حمل وجوه به‌عمل‌آورد؛
۲-۱۰- حمل وجوه را در مسیرهای اصلی و معمول، در مدت زمان حمل وجوه مندرج در شرایط خصوصی و فرم پیشنهاد بیمه‌نامه انجام دهد؛
۳-۱۰- حمل وجوه را با‌توجه به شرایط حمل مندرج در شرایط خصوصی و فرم پیشنهاد بیمه‌نامه انجام دهد؛
۴-۱۰- اطلاعات كلیه وجوه‌ در صندوق(ها) و وجوه‌ در راه و مبالغ حمل‌شده را در دفاتر قانونی (حسابداری یا كامپیوتر) ثبت و نگهداری کند و اطلاعات مذكور را در هر زمان بنا به درخواست بیمه‌گر در اختیار وی قرار دهد؛
۵-۱۰- كلیه اطلاعات به‌منظور بازیافت خسارات احتمالی ناشی از خطرات تحت پوشش بیمه‌نامه را در هر زمان كه بیمه‌گر لازم بداند در اختیار وی قرار دهد و مساعدت‌های لازم را نماید؛
۶-۱۰- به‌منظور پیدا‌كردن سارق یا سارقین و شركای جرم و نیز كشف و استرداد وجوه مسروقه با بیمه‌گر همكاری لازم را داشته باشد.
تبصره: در‌صورتی‌كه بیمه‌گذار هر‌یك از تعهدات فوق را انجام ندهد بیمه‌گر می‌تواند به نسبت تأثیر آن‌ها در افزایش خسارت، از مقدار خسارت پرداختی كم كند، مگر اینكه بیمه‌گذار ثابت كند كه به‌واسطه امور غیرقابل اجتناب از عهده انجام آنها بر نیامده است.
ماده ۱۱- پرداخت حق‌بیمه: بیمه‌نامه با تقاضای بیمه‌گذار و قبول بیمه‌گر منعقد می‌شود؛ ولی شروع تأمین و اجرای تعهدات بیمه‌گر منوط‌به پرداخت حق‌بیمه به‌ترتیبی است كه در بیمه‌نامه پیش‌بینی شده است. چنانچه پرداخت حق‌بیمه به‌صورت قسطی باشد و بیمه‌گذار یك یا چند قسط از اقساط موعد رسیده را پرداخت نكند، بیمه‌گر می‌تواند بیمه‌نامه را فسخ کند. چنانچه بیمه‌گر بیمه‌نامه را فسخ نكرده باشد، در صورت وقوع حادثه، پرداخت خسارت تابع ضوابط پیش‌بینی‌شده در شرایط خصوصی بیمه‌نامه خواهد بود.
فصل پنجم: وظایف و تعهدات بیمه‌گر
ماده ۱۲- پرداخت خسارت: بیمه‌گر موظف است در صورت وقوع خطرات تحت پوشش، پس ازاخذ كلیه اسناد و مدارك مورد نیاز و انجام بررسی و كارشناسی‌های لازم ، خسارات وارده را حداكثر ظرف مدت ۲۰ روز مطابق شرایط عمومی و خصوصی بیمه‌نامه به بیمه‌گذار پرداخت کند.
ماده۱۳- حداكثر تعهد بیمه‌گر در هر صندوق و برای هر مورد بیمه و همچنین در هر حمل، از آنچه در شرایط خصوصی و فرم پیشنهاد بیمه‌نامه تعیین شده، تجاوز نخواهد كرد، مگر آنكه بیمه‌گذار قبل از شروع حمل، موافقت بیمه‌گر را برای مبلغ مازاد جلب كرده­باشد.
ماده ۱۴- تعهد بیمه‌گر در مورد وجوه در راه، در مدت زمان حمل وجوه به‌نحوی‌ است كه در شرایط خصوصی و فرم پیشنهاد بیمه‌نامه تعیین شده است.

فصل ششم: سایر مقررات
ماده ۱۵- فسخ بیمه‌نامه: هر‌یك از طرفین بیمه‌نامه می‌تواند با اخطار كتبی ۱۵ روزه نسبت‌به فسخ بیمه‌نامه اقدام کند. در صورت فسخ از‌طرف بیمه‌گر، حق‌بیمه مدت باقی‌مانده به‌صورت روزشمار و در صورت فسخ از‌طرف بیمه‌گذار، حق‌بیمه بر‌اساس تعرفه كوتاه‌مدت محاسبه خواهد شد.
ماده ۱۶- نحوه رفع اختلاف: طرفین باید اختلاف خود را تا حد امكان به‌صورت دوستانه و مرضی‌الطرفین حل کنند؛ ولی چنانچه از طریق مذاكره حل‌وفصل نشد از طریق داوری و در صورت عدم‌توافق، موضوع از طریق مراجع ذی‌صلاح قانونی حل‌و‌فصل خواهد شد.
ماده ۱۷- مرور زمان: مروز زمان دعاوی ناشی از این بیمه‌نامه دو سال است كه از تاریخ وقوع حادثه منشاء دعوی شروع می‌شود.
ماده ۱۸- قلمرو جغرافیایی: پوشش‌های این قرارداد شامل خسارت‌هایی است كه در محدوده جغرافیایی جمهوری اسلامی ایران ایجاد شود و تعمیم آن به حوادث خارج از كشور، مشروط‌به توافق خاص است.
ماده ۱۹- موارد پیش‌بینی‌نشده: در موارد پیش‌بینی‌نشده در این بیمه‌نامه، مطابق ضوابط كلی حاكم بر امر بیمه، عرف بیمه‌گری و سایر قوانین و مقررات جاری عمل خواهد شد.

نام:
ایمیل:
* نظر: