کد خبر: ۵۰۰
تاریخ انتشار: ۳۱ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۰:۳۵
آیین‌نامه بیمه های زندگی و مستمری

 شورای‌عالی بیمه در اجرای بند ۵ ماده ۱۷ قانون تاسیس بیمه مركزی ایران و بیمه‌گری در جلسه مورخ ۲۲/۹/۱۳۹۰ آیین‌نامه بیمه‌های زندگی و مستمری را به شرح زیر تصویب نمود:
 
آیین‌نامه شماره ۶۸
آیین‌نامه بیمه‌های زندگی و مستمری

فصل اول- كلیات
ماده ‌۱‌- مؤسسات بیمه مكلفند كلیه بیمه‌نامه‌های زندگی و مستمری خود را بر اساس مقررات این آیین‌نامه صادر نمایند.
ماده ۲- انواع اصلی بیمه‌های زندگی و تعریف هر یك از آنها عبارتند از:
الف- بیمه‌های خطر فوت: قرارداد بیمه‌ای است كه در آن بیمه‌گر تعهد می‌كند در ازای پرداخت حق‌بیمه توسط بیمه‌گذار، در صورت فوت بیمه‌شده در مدت بیمه، مبلغ بیمه را به ذینفع مندرج در بیمه‌نامه پرداخت نماید.
ب- بیمه به شرط حیات: قرارداد بیمه‌ای است كه در آن بیمه‌گر تعهد می‌كند در ازای پرداخت حق‌بیمه توسط بیمه‌گذار، در صورت زنده بودن بیمه‌شده در پایان مدت بیمه، مبلغ بیمه را به ذینفع مندرج در بیمه‌نامه پرداخت نماید.
ج- بیمه‌های مختلط: قرارداد بیمه‌ای است كه در آن بیمه‌گر تعهد می‌كند در ازای پرداخت حق‌بیمه توسط بیمه‌گذار در صورت فوت بیمه‌شده در مدت بیمه و یا زنده بودن وی در پایان مدت بیمه، مبلغ بیمه را به ذی‌نفع مندرج در بیمه‌نامه پرداخت نماید.
د- بیمه مستمری: قرارداد بیمه‌ای است كه در آن بیمه‌گر تعهد می‌كند در ازای پرداخت حق‌بیمه توسط بیمه‌گذار، مبلغ بیمه را به صورت مستمری تا یك مدت معین و یا در زمان حیات بیمه‌شده، به ذینفع مندرج در بیمه‌نامه بپردازد.
تبصره ۱- مؤسسات بیمه مى‏توانند پوشش‌ خطرات اضافی را طبق مقررات مربوط، همراه انواع بیمه‌های زندگی عرضه نمایند.
تبصره ۲- قبول تعهد پرداخت سرمایه یا مستمری در صورت نقص عضو بیمه‌شده یا هزینه معالجات در بیمه‌نامه‌های زندگی ممنوع است و مؤسسات بیمه می‌توانند اینگونه تعهدات را ضمن بیمه‌نامه مربوط قبول كنند.
تبصره ۳- مؤسسات بیمه می‌توانند علاوه بر بیمه‌های مستمری، تعهدات سایر انواع بیمه زندگی را هم به صورت مستمری پرداخت نمایند.
 
فصل دوم- مبانی محاسبه نرخ حق بیمه
ماده ۳- مبانی محاسبه نرخ‌های بیمه موضوع ماده ۲ این آیین‌نامه عبارتست از:
الف- جدول مرگ و میر به شرح پیوست. بیمه مركزی موظف است حداقل هر پنج سال یك بار جدول مرگ و میر پیوست را به روز نماید.
ب- نرخ سود فنی علی الحساب :
حداكثر نرخ سود فنی در بیمه­‏نامه­های با مدت حداكثر ده سال، پانزده درصد و در بیمه­نامه‏های با مدت بیش از ده سال، پانزده درصد برای ده سال اول و ده درصد برای مدت مازاد بر ده سال. بیمه مركزی موظف است، هر دو سال یكبار نرخ سود فنی را مورد بازنگری قرار دهد و پیشنهاد لازم را به شورای عالی بیمه ارائه كند.
ج- حداكثر هزینه‌های اداری و بیمه‌گری:
۱- در بیمه‌نامه‌های انفرادی- سالانه: حداكثر ۷ درصد حق‌بیمه هر سال بعلاوه دو درهزار سرمایه فوت در ۵ سال اول
۲-در بیمه‌نامه‌های انفرادی- یكجا: حداكثر ۲ درصد حق بیمه بعلاوه ۳ درهزار سرمایه فوت سال اول
۳- در بیمه‌نامه‌های گروهی: حداكثر به میزان ۵۰ درصد هزینه تعیین شده در بیمه‌نامه‌های انفرادی
د- هزینه كارمزد، حداكثر تا سقف‌های مقرر در ماده ۸ این آیین‌نامه به حق بیمه اضافه می شود.
ماده ۴- مؤسسات بیمه مكلفند، محاسبات و جداول نرخ‌های حق بیمه و ذخیره مورد عمل شركت را كه به تصویب هیات مدیره رسیده است جهت تایید به بیمه مركزی ارسال نمایند. عدم اظهار نظر بیمه مركزی ظرف مدت ۲۰ روز كاری به منزله تایید تلقی می‌شود.
ماده ۵- مؤسسات بیمه می‏توانند در صورت تمایل بیمه‌‌گذار حق بیمه سالانه یا مستمری سالانه را تقسیط نمایند. سود تقسیط، به تناسب دوره تقسیط، بر مبنای سود فنی مورد عمل در محاسبه حق‌بیمه اعمال و به حق‌بیمه اضافه‌ می‌شود.
ماده ۶- مؤسسات بیمه موظفند قبل از صدور بیمه‌نامه‌های انفرادی شامل خطر فوت از طریق پرسشنامه و یا معاینه پزشكی وضعیت سلامت بیمه شده را مشخص و به تناسب وضعیت سلامت او، حق‌بیمه را تعیین نمایند.
ماده ۷- هرگاه مبلغ بیمه برای خطر فوت در یك یا چند بیمه‌نامه عمر انفرادی صادره توسط یك یا چند شركت بیمه برای یك بیمه شده از دو میلیارد ریال متجاوز باشد، مؤسسات بیمه باید پس از جلب نظر بیمه مركزی به صدور بیمه‌نامه مبادرت نمایند. بیمه مركزی می‌تواند حداكثر مبلغ بیمه مذكور را سالانه تغییر دهد.
 
فصل سوم- كارمزد
ماده ۸- حداكثر هزینه كارمزد قابل اعمال در حق‌بیمه برای انواع بیمه‌های زندگی به شرح زیر تعیین می‌شود:
الف- برای بیمه‌های انفرادی خطر فوت زمانی با حق بیمه سالانه، ۲۵% حق بیمه وصولی.
ب- برای بیمه‌های گروهی خطر فوت زمانی با حق بیمه سالانه، ۱۰% حق بیمه وصولی.
ج- در سایر انواع بیمه‌نامه‌های زندگی با حق بیمه سالانه، ۷۵ درصد حق بیمه سال اول به شرطی كه از ۳۰ درهزار سرمایه فوت سال اول تجاوز نكند كه ۳۰ درصد آن برای سال‌ اول و ۵/۱۷ درصد برای سال‌های دوم تا پنجم اعمال می‌گردد.
د- در انواع بیمه‌نامه‌های زندگی با حق بیمه یكجا:
۱- در بیمه‌نامه‌های انفرادی، ۵ درصد حق‌بیمه
۲- در بیمه‌نامه‌های گروهی، ۴ درصد حق‌بیمه
تبصره۱- كارمزد بیمه‌های مستمری نیز طبق این ماده و معادل كارمزد بیمه زندگی تشكیل‌دهنده سرمایه اولیه برای پرداخت مستمری محاسبه خواهد شد.
تبصره۲- مؤسسات بیمه مجازند در بیمه­نامه­های عمر مختلط در صورت افزایش یا كاهش حق­بیمه سالانه یا سرمایه خطر فوت در ۱۰ سال اول بیمه­نامه، كارمزد متعلقه را بر اساس ضریبی از حق­بیمه سالانه سرمایه فوت هر سال تعدیل و تصحیح نمایند.
ماده ۹ - حداكثر كارمزد قابل پرداخت به نمایندگان بیمه معادل كارمزد‌های مقرر در فصل دوم آیین‌نامه كارمزد نمایندگی می‌باشد.
ماده۱۰- در قراردادهای بیمه‌ خطر فوت ساده یك ساله گروهی كه توسط هر مؤسسه برای كاركنان و یا توسط شركت‌های تعاونی و یا سندیكاها برای اعضاء و یا توسط بانك‌ها و مؤسسات اعتباری برای مشتریان خود امضا و پرداخت حق‌بیمه آن تقبل شده باشد، بیمه‌گر می‌تواند به ترتیبی كه در قرارداد معین می‌شود قسمتی از سود حاصل از قرارداد را به طرف قرارداد پرداخت نماید. سود قابل پرداخت از این بابت نباید از ۱۵ درصد جمع حق بیمه‌های دریافتی طی سال تجاوز كند.
 
فصل چهارم- مشاركت در منافع
ماده ۱۱- مؤسسات بیمه مكلفند در انواع بیمه‌‏های زندگی جز در بیمه‌های خطر فوت زمانی، بیمه‌گذاران بیمه‏های زندگی خود را در حداقل ۸۵ درصد منافع حاصل از مجموع معاملات بیمه‌های مذكور سهیم نمایند.
ماده ۱۲- مؤسسات بیمه مكلفند هر سال منافع حاصل از مجموع معاملات بیمه‌های زندگی موضوع ماده ۱۱ را از جمع اقلام بند (الف) پس از كسر جمع اقلام بند (ب) به شرح ذیل محاسبه كنند:
الف:
۱- ذخیره ریاضی در آخر سال مالی قبل.
۲-حق بیمه‌های دریافتی.
۳- كارمزد بیمه‌های اتكایی واگذاری.
۴- كارمزد بر منافع (مشاركت در سود) دریافتی بابت بیمه‌های اتكایی واگذاری.
۵- سهم بیمه‌گران اتكایی بابت بازخرید و پرداخت سرمایه و مستمری‌ها.
۶- كارمزد وام‌های پرداختی به بیمه‌گذاران
۷- خالص درآمد حاصل از سایر سرمایه‌‌گذاری‏های از محل ذخایر ریاضی‏ موضوع تبصره ۱ این ماده.
ب :
۱- مبالغ پرداختی از بابت بازخرید و سرمایه و مستمری‌ها.
۲- حق بیمه اتكایی واگذاری.
۳- ذخیره ریاضی در آخر سال مالی.
۴- هزینه‌های عمومی بیمه‌‌گر حداكثر تا ۷ درصد حق‌بیمه‏های دریافتی
۵- كارمزد پرداختی به بیمه مركزی موضوع وام ماده ۳۰.
تبصره۱- خالص درآمد حاصل از سایر سرمایه‌گذاری‌ها از محل ذخایر ریاضی طبق آیین‌نامه سرمایه‌گذاری مؤسسات بیمه محاسبه و تعیین خواهد شد. در صورتیكه به هر یك از انواع درآمدهای فوق هزینه‌ای تعلق بگیرد هزینه مزبور از اصل درآمد كسر خواهد شد.
تبصره ۲- مؤسسات بیمه می­توانند برای محاسبه منافع حاصل از مجموع معاملات بیمه‌های زندگی موضوع این ماده، از روش زیر نیز استفاده نمایند:
در انواع بیمه‌های زندگی جز در بیمه‌های به شرط فوت در پایان هر سال حداقل ۸۵ درصد منافع مازاد بر نرخ سود فنی مورد عمل، حاصل از سرمایه‌گذاری ذخایر ریاضی خود را مستقیماً و به نسبت ذخیره ریاضی پایان سال قبل هر بیمه‌نامه محاسبه و به رقم ذخیره ریاضی بیمه‌نامه مذكور اضافه نمایند و مراتب را طی الحاقی، حداكثر تا قبل از پایان سال بعد به اطلاع بیمه‌گذاران ذیربط برسانند.
ماده ۱۳- سهم هر یك از بیمه گذاران از منافع به نسبت ذخیره ریاضی بیمه‌نامه آنها از كل ذخایر ریاضی بیمه‌نامه‌های موضوع ماده ۱۱ یا بر مبنای دیگری كه بیمه مركزی تایید كند معین می‌شود.
ماده ۱۴- مؤسسات بیمه باید پس از تعیین منافع قابل تقسیم در آخر هر سال، سهم هر یك از بیمه‌گذاران از منافع مزبور را بر حسب توافق با بیمه‌گذار به عنوان حق بیمه یكجا برای افزایش سرمایه بیمه‌نامه یا افزایش ذخایر ریاضی منظور و یا بصورت نقدی پرداخت نمایند.
 
فصل پنجم- حقوق بیمه‌گذاران نسبت به ذخیره ریاضی
ماده ۱۵- در انواع بیمه‌های زندگی بجز بیمه‌ خطر فوت زمانی بیمه‌گذار می‌تواند در صورت تشكیل ذخیره ریاضی، درخواست بازخرید كل یا درصدی از بیمه‌نامه خود را نماید و موسسه بیمه مكلف است ارزش بازخرید بیمه‌نامه را كه حداقل معادل ۹۰ درصد ذخیره ریاضی بیمه‌نامه است، با رعایت شرایط بیمه‌نامه صادره پرداخت نماید.
تبصره- مؤسسات بیمه موظفند جدول بازخرید بیمه را به بیمه‌نامه‌های صادره ضمیمه و تحویل بیمه‌گذار نمایند. در جدول مزبور باید مشخص شود كه در صورت بازخرید بیمه‌نامه در انقضاء هر سال از مدت بیمه چه مبلغی عاید بیمه‌گذار خواهد شد.
ماده ۱۶- در صورتیكه ذینفع در بیمه‌نامه‌های زندگی بستانكار بیمه‌گذار باشد و این مطلب در بیمه‌نامه و یا ظهر آن تصریح شده باشد حق بازخرید بیمه‌نامه و همچنین دریافت وام از محل ذخیره ریاضی موكول به موافقت كتبی بستانكار است.
ماده ۱۷- بیمه‌گذار می‌تواند پس از پرداخت لااقل حق بیمه دو سال تمام تا ۹۰ درصد ارزش بازخرید بیمه نامه درخواست وام نماید و بیمه‌گر متعهد به پرداخت آن است. ترتیب استرداد وام با توافق بین بیمه‌گر و بیمه‌گذار تعیین می‌شود.
ماده ۱۸- نرخ كارمزد وام حداقل چهار درصد بیشتر از نرخ سود فنی مورد عمل در محاسبه حق بیمه خواهد بود.
تبصره- در صورت عدم تسویه وام در زمان سررسید بیمه‌نامه یا بازخرید آن، مانده وام دریافتی و كارمزدهای متعلق به آن (موضوع همین ماده) از سرمایه مورد تعهد بیمه‌گر كسر می‌گردد.
ماده ۱۹- در انواع بیمه‌های زندگی به جز در بیمه‌های مختلط خطر فوت و تشكیل سرمایه و بیمه‌های مختلط خطر فوت و مدیریت سرمایه كه دارای ارزش بازخرید شده باشد هر گاه بیمه‌گذار از پرداخت اقساط بعدی خودداری نماید بیمه‌نامه با رعایت نرخ‌های مقرر و بدون احتساب كارمزد، تبدیل به بیمه‌نامه با سرمایه مخفف خواهد شد.
تبصره ۱- مؤسسات بیمه موظفند جدولی به بیمه‌نامه‌های صادره ضمیمه و تحویل بیمه‌گذار نمایند كه میزان سرمایه مخفف بیمه‌نامه را برای هر سال از مدت بیمه معین كند.
تبصره ۲- در بیمه‌های مختلط خطر فوت و به شرط حیات، سرمایه مخفف به نسبت سرمایه‌های موجود بیمه‌نامه تقسیم خواهد شد مگر آنكه در بیمه‌نامه، موسسه بیمه و بیمه‌گذار توافق دیگری نموده‌ باشند.
ماده۲۰- در بیمه‌های مختلط خطر فوت و تشكیل سرمایه، هرگاه بیمه‌گذار از پرداخت هر قسط حق بیمه خودداری نماید، حق بیمه خطر فوت از محل ذخیره ریاضی بیمه‌نامه تامین می‌شود و پس از آن كه ذخیره ریاضی كمتر از حق بیمه خطر فوت گردد، بیمه‌نامه معلق می‌گردد. بیمه‌گذار می‌تواند با پرداخت حق‌بیمه مقرر، بیمه‌نامه را مجددا برقرار نماید.
 
فصل ششم- نحوه تنظیم حساب معاملات بیمه‌های زندگی
ماده ۲۱- مؤسسات بیمه موظفند حساب‌های معاملات بیمه‌های زندگی را از سایر حساب‌های خود تفكیك نموده و دفاتر خود را به ترتیبی تنظیم نمایند كه كلیه اقلام مربوط به معاملات هر یك از انواع بیمه‌های زندگی به تفكیك مشخص شده باشد.
ماده ۲۲- سرمایه‌گذاری از محل ذخایر ریاضی بیمه‌های زندگی بایستی در حساب‌ها و ترازنامه شركت مشخص و از سایر سرمایه‌گذاری‌ها تفكیك شود.
ماده ۲۳- ذخیره ریاضی بیمه‌های زندگی براساس مبانی محاسبه نرخ‌های حق‌بیمه تعیین خواهد شد. در مواردی كه ذخیره ریاضی مذكور در یك یا چند موسسه بیمه كافی نباشد بیمه مركزی می‌تواند نرخ سود منظور در محاسبه ذخیره ریاضی این موسسه یا مؤسسات را برای بیمه­نامه­های سال­های آتی تقلیل دهد و مراتب را به شورای عالی بیمه گزارش نماید. موسسه بیمه مكلف است نرخ تعیین شده توسط بیمه مركزی را ملاك محاسبه قرار دهد.
 
فصل هفتم- بیمه اتكایی اجباری
ماده ۲۴- مؤسسات بیمه موظفند برای هر یك از انواع بیمه‌های زندگی صورت‌های زیر را در اختیار بیمه مركزی بگذارند:
الف- صورت بیمه‌نامه‌های صادره هر ماه.
ب- صورت تغییرات حاصله هر ماه در بیمه‌نامه‌های صادره.
ج- صورت بیمه‌نامه‌های مخفف و بازخرید شده هر ماه.
د- صورت بیمه‌نامه‌های مختومه به علت انقضای مدت بیمه‌نامه یا فوت بیمه‌شده و یا ابطال و فسخ بیمه‌نامه.
ترتیب تنظیم و ارسال این صورت‌ها را بیمه مركزی معین خواهد كرد.
ماده ۲۵- بیمه مركزی میتواند رونوشت كلیه بیمه‌نامه‌های صادره بیمه‌های زندگی را از مؤسسات بیمه بخواهد. مؤسسات بیمه موظف‌اند امكان دسترسی بیمه مركزی به پایگاه اطلاعات بیمه‌های زندگی را فراهم نمایند.
ماده ۲۶- حق بیمه اتكایی اجباری معادل ۵۰ درصد حق بیمه وصولی بیمه‌های زندگی است و هرگاه موسسه بیمه‌ای، بیمه نامه زندگی بدون رعایت مبنای تعیین نرخ مقرر در ماده۳ این آیین‌نامه صادر نماید، بیمه مركزی می‌تواند تمام یا قسمتی از سهمیه اتكایی اجباری این بیمه‌نامه‌ها را قبول ننماید.
تبصره- در صورت درخواست مؤسسه بیمه واگذارنده در خصوص بیمه‌نامه‌های زندگی جز در رشته بیمه عمر زمانی، بیمه مركزی مكلف است با توجه به ظرفیت قبولی مؤسسه بیمه، تمام یا قسمتی از حق بیمه اتكایی اجباری دریافتی را با همان شرایط نزد خود مؤسسه مذكور واگذاری مجدد نماید.
ماده ۲۷- كارمزد بیمه اتكایی اجباری برای انواع مختلف بیمه‌های زندگی به‌شرح زیر تعیین می‌گردد:
الف- برای بیمه خطرفوت زمانی با حق بیمه سالانه ۱۲ درصد حق بیمه وصولی.
ب) برای سایر انواع بیمه‌های زندگی با حق بیمه سالانه در سال اول ۸۷ درصد حق بیمه سال اول مشروط بر اینكه از ۳۳ در هزار سرمایه تجاوز نكند. ۴۰ درصد این كارمزد در سال اول به تناسب حق بیمه‌های وصولی سال اول و از سال دوم الی پنجم هر سال ۱۵ درصد به تناسب حق بیمه‌های وصولی آن سال پس از وصول حق بیمه، قابل پرداخت است.
تبصره- كارمزد اتكایی برای بیمه‌های مستمری در زمان تشكیل سرمایه بر اساس این بند محاسبه خواهد شد.
ج- برای سایر انواع بیمه‌های زندگی با حق بیمه یكجا ۳ درصد حق بیمه.
ماده ۲۸- صورتحساب بیمه اتكایی اجباری هر سه ماه یكبار توسط بیمه مركزی تنظیم می‌شود. در این صورتحساب‌ها سهم بیمه مركزی بابت بازخرید، فوت، انقضاء مدت بیمه‌نامه‌ها، پرداخت مستمری و حق‌بیمه و كارمزد اتكایی بیمه‌های صادره ظرف آن سه ماه و همچنین حق بیمه وصولی و كارمزد اتكایی اجباری بیمه‌نامه‌های موعد رسیده صادره سال‌های قبل و حق‌بیمه‌های مربوط به الحاقیه‌های صادره و كارمزد اتكایی اجباری آن منظور خواهد شد. در صورت موافقت بیمه مركزی صورتحساب اتكایی اجباری می‌تواند توسط موسسه بیمه واگذارنده تنظیم شود.
ماده ۲۹- مؤسسات بیمه واگذارنده و بیمه مركزی موظفند حداكثر ظرف مدت یك ماه از تاریخ دریافت صورتحساب نسبت به تسویه بدهی خود اقدام نمایند. در غیر اینصورت هر ماه تاخیر در تسویه بدهی از سوی بیمه مركزی و مؤسسات واگذارنده، موجب اعمال ۲ درصد جریمه تاخیر تادیه بر مبنای مانده بدهی به ازای هر ماه خواهد شد.
تبصره ۱- اختلاف حساب تا ده درصد مانده بدهی موجب عدم پرداخت مانده صورتحساب نبوده و اینگونه موارد پس از قطعیت در اولین صورتحساب سه ماهه منظور می گردد. وجود اختلاف حساب به هر حال موجب عدم پرداخت آن میزان از بدهی كه مورد توافق بدهكار است نمی‌باشد.
تبصره ۲- جریمه تاخیر تادیه، موضوع این ماده در محاسبات مشاركت در منافع منظور نخواهد شد.
ماده ۳۰- بیمه مركزی در صورت درخواست مؤسسه بیمه واگذارنده هر سال تا ۵۵ درصد جمع مانده بدهی بیمه‌گذاران در آخر سال قبل، بابت وام‏هایی كه با رعایت شرایط بیمه‌نامه‌های صادره از محل ذخیره ریاضی این بیمه‌نامه‌‏ها دریافت داشته‌اند را به عنوان وام با نرخ كارمزد معادل نرخ كارمزد وام پرداختی به بیمه‎‌گذار در اختیار مؤسسه بیمه مزبور خواهد گذاشت. كارمزد مزبور برای هر سه ماه در صورتحساب مربوط به همان سه ماه منظور خواهد شد.
ماده ۳۱- بیمه مركزی بعد از پایان هر سال ۸۵ درصد منافعی را كه از معاملات اتكایی اجباری بیمه‌های زندگی هر یك از مؤسسات بیمه تحصیل می‌كند به این مؤسسات پرداخت خواهد كرد.
ماده ۳۲- ترتیب محاسبه منافع موضوع ماده ۳۱ عبارتست از جمع اقلام بند (الف) پس از كسر جمع اقلام بند (ب) به شرح زیر:
الف:
۱- ذخیره ریاضی در آخر سال مالی قبل.
۲- حق‌بیمه‌های اتكایی اجباری.
۳- كارمزد وام موضوع ماده ۳۰
۴- درآمد حاصل از سایر سرمایه‌گذاری‌های از محل ذخایر فنی.
ب:
۱- كارمزد اتكایی اجباری.
۲- سهم بیمه مركزی بابت بازخرید، فوت و انقضا مدت بیمه‌نامه‌ها.
۳- ذخیره ریاضی در آخر سال مالی.
۴- هزینه اداری معادل ۵ درصد حق بیمه‌های اتكایی اجباری.
۵- زیان سال‌های قبل.
تبصره- درآمد حاصل از سایر سرمایه‌گذاری‌های از محل ذخایر فنی مذكور در این ماده عبارتست از حاصل ضرب بندهای (الف) و (ب) زیر:
الف- تفاوت ذخیره ریاضی در آخر سال مالی قبل با مانده وام پرداخت شده به موسسه بیمه واگذارنده در آخر سال مذكور.
ب- نرخ خالص درآمد حاصل از سایر سرمایه‌گذاری‌های موسسه بیمه واگذارنده موضوع تبصره ۱ ماده ۱۲.
 
فصل هشتم- بیمه اتكایی اختیاری
ماده ۳۳- مؤسسات بیمه در صورتی می‌توانند در مورد انواع بیمه‌های زندگی واگذاری اتكایی به خارج از كشور انجام دهند كه لزوم واگذاری مزبور مورد تایید بیمه مركزی باشد.
ماده ۳۴- بیمه مركزی می‌تواند واگذاری اتكایی به خارج از كشور را در موارد زیر تایید نماید:
الف- در صورتیكه جمع سرمایه بیمه برای خطر فوت یك نفر بیمه شده ضمن یك یا چند بیمه نامه از مبلغ دو میلیارد ریال متجاوز باشد نسبت به مبلغ مازاد.
ب- در صورتیكه وضع سلامت بیمه شده در معاینه پزشكی غیر‌عادی و مشمول حق بیمه اضافی تشخیص داده شود.
ج- در موارد تجمیع خطر در بیمه‌نامه‌های انفرادی و گروهی
د- سایر موارد به تشخیص بیمه ‌مركزی
تبصره- در صورتی كه واگذاری اتكایی در مورد بیمه‌‌نامه‌های زندگی تا مبلغ دو میلیارد ریال برای موسسه بیمه‌ای در داخل كشور امكان پذیر نباشد بیمه مركزی با رعایت شرایط معمول در واگذاری بیمه‌های اتكایی اختیاری موظف به قبول آن است. بیمه مركزی می‌تواند حداكثر مبلغ مذكور را سالانه تعدیل نماید.
 
 
فصل نهم- نظارت
ماده ۳۵- بیمه مركزی بر حسن اجرای این آیین‌نامه نظارت می‌نماید. در صورت عدم اجرای مفاد این آیین‌نامه توسط مؤسسه بیمه، بیمه مركزی می‌تواند حسب مورد هر یك از اقدامات زیر را انجام دهد:
۱- تذكر شفاهی به مدیران فنی، مدیر‌عامل و هیأت مدیره شركت بیمه
۲- اخطاركتبی به مدیران فنی، مدیر‌عامل و هیأت مدیره شركت بیمه
۳- اعلام سلب صلاحیت مسئول فنی، مدیر فنی، معاون فنی یا مدیرعامل شركت بیمه
۴- تعلیق پروانه فعالیت مؤسسه بیمه با تصویب شورای عالی بیمه
ماده ۳۶- این آیین‌نامه در ۳۶ ماده و ۱۷ تبصره از تاریخ ۱/۱۱/۱۳۹۰ لازم الاجرا بوده و جایگزین آیین‌نامه شماره ۱۳ و اصلاحات بعدی آن می‌شود.

جهت دریافت جدول زندگی (۹۰-۸۸TD) موضوع بند الف ماده ۳ آیین‌نامه بیمه‌های زندگی و مستمری اینجاكلیك نمائید.

 آیین نامه شماره ۱/۶۸

آیین‌نامه بیمه‌های زندگی و مستمری 

شورای‌عالی بیمه در اجرای بند ۵ ماده ۱۷ قانون تاسیس بیمه مركزی ایران و بیمه‌گری در جلسه مورخ ۲۶/۱۱/۱۳۹۰ و جلسه مورخ ۲۲/۱۲/۱۳۹۰ مكمل آیین‌نامه بیمه‌های زندگی و مستمری را به شرح زیر تصویب نمود:

الف- متن زیر جایگزین متن ذیل بند ب ماده ۳ می‌شود:

«نرخ سود فنی علی الحساب:

 حداكثر نرخ سود فنی در بیمه­‏نامه­های با مدت حداكثر پنج سال هجده درصد، در بیمه­نامه‏های با مدت حداكثر تا ده سال، هجده درصد برای پنج سال اول و پانزده درصد برای مدت مازاد بر پنج سال اول و در بیمه­نامه‏های با مدت بیش از ده سال، هجده درصد برای پنج سال اول و پانزده درصد برای پنج سال دوم و ده درصد برای مدت مازاد بر ده سال. بیمه مركزی موظف است، هر دو سال یكبار نرخ سود فنی را مورد بازنگری قرار دهد و پیشنهاد لازم را به شورای عالی بیمه ارائه كند. »

بدیهی است سود فوق‌الذكر علی‌الحساب بوده و سود حاصل از كاركرد سرمایه‌ شركت(سود دوران مشاركت) نیز به آن افزوده می‌شود.

ب- متن «۱-كارمزد پرداختی» به ابتدای بند (ب) ماده (۱۲) آیین‌نامه اضافه و شماره بندهای بعدی اصلاح می‌شود.

ج- تاریخ مندرج در ماده ۳۶ مبنی بر زمان لازم‌الاجرا شدن آیین‌نامه، از ۱/۱۱/۱۳۹۰ به ۱/۲/۱۳۹۱ تغییر می‌یابد.

نام:
ایمیل:
* نظر: